Krusyal*

kapit-kamay,
titiyakin natin
na ang katuparan
ng mga naisin
ay magaganap
sa takda ng ating
mga damdamin

sa ngayon,
hayaan muna nating
humalik
ang langit

saka na,
kung naroon na tayo
sa kaganapan
ng mga pangarap
kung naroroon na tayo
sa pag-iisa,

doon
natin
pagniniigin
ang sukdol
ng mga damdamin.

*kay G

Nobyembre

malagim
ang mawalan ng ulam
at maubusan ng tubig
kung uhaw na't mabibilaukan
napakalagim
maglakad habang
nilalandi ng tirik na araw
ang iyong batok at anit
sobrang lagim
ang umiyak dahil iniwan ka
sa ere ng iyong kaibigan
at oo, malagim ang matinik
sa lalamunan
walang kasing lagim
ang hindi mabahing
kung iyan na nga't mababahing
o ang kati na di makamot
ay! nakayayamot

marami
dose-dosena, laksa ang lagim
sa paligid

ngunit kung alam mong
malalagim ang mga nabanggit
hindi ka ba mangungulit
kung aking sasabihin

na pinakamalagim
sa pinakamalalagim
ang manahimik

at mawalan ng pakialam

habang dumadanak
ang mga dugo
sa mga asyenda't
tubuhan

paulit-ulit
tuwing nobyembre?

Paumanhin*

paumanhin, kung hindi ka niya maalayan ng tula
ngayong nag-aagaw ang buhay ng dilim
at umaga. paumanhin, pagkat natutuod na
naman ang taludturan ng abang ginoo
na di patulugin ng mga larawan mong
nakapagkit sa dingding ng kaniyang isipan.
paumahin, ngunit wala siyang tinig na maiusal
kundi himig lamang ng kaniyang pagmamahal
at pagtatangi sa mga alaalang nilikha
at lilikhain pa lamang ng inyong mga puso.
paumanhin, kung ang nais niya'y bumuo
ng matatayog na bukas ukol sa inyong pagsinta.
paumanhin, at nais niyang pumitas ng bulaklak,
ng petalya na iaalay niya sa iyong mga palad.
paumanhin, sa maliligoy na mga salita, sa malalabay
na pagpapaunawa na ito siya at handang manatili
sa haba ng panahon at tagal ng mga sandali.
paumanhin, pagkat ang lahat ng bagay ukol sa
paghinga ay nilagom niya sa iisang musa.
paumanhin, ikaw ang musang kaniyang itinakda.
paumanhin, pagkat tiyak ang lahat sang-ayon
sa kaniyang kumpas. paumanhin, ikaw ang ngayon
at bukas ng kaniyang kaganapan.
paumanhin nang buong katapatan, hindi ka maalayan
ng isang taludturang sintimyas ng kundiman.
pagkat ngayong naglalaro ang dilim at umaga
walang tulang makatutumbas sa iyong pagsuyo
lalo pa't binanggit mong "mahal kita nang buong puso
at pagkatao!"

Muamar

mapusyaw ang imaheng inilalantad
ng mga larawang inihahasik
sa mga diyaryo, telebisyon at balitaktakan
sandaigdigang pagmamanipula
sa dapat kainin ng isip at mata

malamig ang isinisingaw ng disyerto ng Libya
patay! patay na ang nagsaboy ng langis
sa bunganga ng mga mamamayan ng Libya
patay! patay na ang libreng pabahay,
ang libreng edukasyon, ang libreng koryente
ang libreng pagpapagamot
buhay! buhay nang muli ang bangungot!
bumabangon sa hukay ang salimuot
ng mga bukas
na ang langis ay sawsawan ng dangal
at pagkadakila ng mapagmahal
na bayan ng gatas at pulot

patay na ang naghangad ng katiwasayan
sa maligasgas na buhanginan
ng Libya
kalkuladong kinitil ng limampu at isang bituin
na binubuhay ng pagsupil
sa mga bayang kanilang masisiil.

Okupa

kubkubin ang lungsod
atin ang dapat ay atin
gumagana ang mga paa
landasin lansangan
ng mga protesta
walang kapagalan
kung hangad ay katarungan
laban sa sistemang
nagligaw sa atin
sa dapat ay atin
at kung mamarapatin
ng dakila nating hangarin
bukas-makalawa
atin na ang kalunsuran
patag na'ng kabundukan
at ganap na'ng kasarinlan,
ipagpupugay pagkakapantay-
pantay
ng masang sambayanan.

Natatangi*

natatangi ang lahat ng bagay na umiinog sa iyo
at sa pagitan natin.

nauunawaan tayo ng ulan. kung paanong dapat magdikit
ang ating mga katawan sa tuwinang iiyak ang langit,
alam ng ating mga pulso. tintiyak ng puso ang mga hangarin.

naikuwento ko sa iyo, na sa tuwinang nagtatagpo tayo
sa siping ng bawat isa at ika'y panatag na nahihimbing,
naikuwento ko sa iyo, na pinagmamasdan kita,
ang iyong paghinga, ang ritmo sa iyong tiyan
at mahinang awit ng iyong pananaginip. ang mga gatla
sa iyong natural na labi, ang uwang ng pagod, ang kislap
ng iyong ngipin na hinalikan ng lamparang lumagom
sa silid. ang lugay ng iyong buhok, pilik sa iyong mga mata
na nais kong bilangin. ang iyong noo, ang talukap na nagtatago
ng iyong balintataw. ang pisngi mong dinadampian ko
ng halik. mula ulo hanggang nunal sa iyong talampakan,
kinakabisa nitong ginoong sa iyo'y dumadakila.

pagkat, natatangi ang lahat ng bagay na umiinog sa iyo.
pinagmamasdan kita sa pinakapayak mong anyo,
hayaan mong manatili ang ganito, at kung mamarapatin mo,
sinta, natatangi ang bukas na ilalaan ko sa iyo.

*kay G.

Kay Yueyue At Sa Aleng Tumulong Sa Kaniya

kung napagkamalan kang basura

ng labingwalong taong abala

sa kani-kanilang buhay

may dahilan sila para manindigan

na wala silang ipanagpabaya

sibilisado ang magturing

na basura ang basura, tuldok

pero alam ng aleng binubuhay ng pagpag

at pala-palapag ng mga basura

ang kaibhan ng hininga at karton

hindi siya abala,

kaniya ang mundo

ng panis at galis, ng sulasok

barbarismo ang pangangalkal

ng ginto sa lungsod

may dahilan siya upang ituring kang tao

kayamanan sa siwang ng pagiging sibilisado

Yueyue, kilala ng mundo

ang ililigtas nito

hindi ka biktima,

ika'y mata

ng pagsasala.