Katiyakan

Sa elarti, matiyaga, nagtatanim
ng punlang kaalaman ang isang ama.
'Di alintana manakanakang patak
ng mapanuring mata o suwail na saksak
ng napangingiting labi.

Lupa ang kaniyang anak,
nabungkal na niya't
ngayo'y pinupunlaan: isang palalaguing halaman.

Pag-aari sa pangalan
bagama't nakasuso

malambot na nguso
ng lupa sa malawak na dibdib ng daigdig.

Pipitasin ng ama
sa hinaharap
ang bunga
ng kaniyang tiyaga at sikap,
sa panahong retirado na ang hininga
hihimlay ang ama
sa gintong kabaong...

Nguni't hindi tiyak:
maaring pilit sa hinog
o uod ang maglalamog.
Babaugin ng hamog
o sa ula'y mabubugbog

ang bunga sa darating
na pagpitas.

Malayang Paskilan

Panahon iyong lagalag ang aking kaluluwa,
tulala sa hinahapag ng Maynila,
dismayado sa takbo ng mundo
nang makita ko
isang bukbuking pader,
pader ng isang lumang gusali
gusaling tulad ko'y iniwanan
ng pag-unlad at katuturan.

Naengganyo akong usisain ang bukbuking pader:


       Muling Iboto! Mayor Lim!

Paskil ng mukha ni Pnoy: Kano ang Boss Ko!

BozsZ Loccoh TBS.

Putanginanyo lahat!-Marco24

Tubero. Call, 254-02-26

Piano Lesson. Piano repair, Yamaha atbp.

 World locally flat--Salenga

Pass RH Bill NOW!!!

i luv u bhebheQ69..mwuah.
                     No Smoking.
                          No Parking.
                         Post No Bill.
sex tau,txt me, 09993825968
Tau Gamma Phi.
                         Bawal Umehi at Tumae Deto. Multa: 1000

No to State Abandonment on Education-LFS

Mabuhay ang ika-40 Anibersaryo ng CPP-NPA-NDF!

Iboto! Kabataan Partylist.

Need a Job? Visit us at 666 Bldg. Ortigas Center cor. EDSA

Natigilan ako, napaisip, nagtiim-bagang, nagkuyom-kamao.
May kung anong silakbo
ang dumaluhong sa dibdib at sintido.


"Nasaan nga ba ang aking katuturan?"

___________________



Sagot sa kahirapan,Digmang-bayan!
                                                                                          -KM

Ito,
ang huling katagang naukit sa aking ulo.


At naghanap ng kabundukan
ang aking talampakan.

Ampon

Laman ka't dugo
ito ma'y abstrakto.

Wala mang sikdo
o pintig ng lukso
o pusod na pinutol
ng ritwal ng mundo,

ikaw ang tanging puso
ng ulila kong anino.

Salubong

Ilang araw na ring malungkot
ang langit. Abuhin.

Dinampot ni Jojo ang isang maliit na bato,
Ipinukol. Malayo. Layon niyang hawiin ang lungkot sa langit at ulap.

Mabigat ang loob ni Jojo.
Ilang araw nang tulala ang kaniyang nanay. Ang tatay niya'y paroo't parito
sa pag-aasikaso ng bisita. May mga sundalong nakaligid sa bahay nila.
Malinis na ang kanilang sala.
Itinabi na'ng kabinet at sopa.

Darating mamaya
ang ate niyang nabura ang mukha.

Yagit

kung susumahin
yagit ako sa mundong
pinatanda ng panahon
ni hindi ako makaaahon
kung maibaon
ako sa limot
at suklam
ng nanggagalaiting kasalukuyan
'di ko lubos
mapangatwiranan
na ilang yagit din
ang maniniwala sa yagit
na hindi nga makalipad-lipad
kanila pang sasakyan
hahawakan
ang maliit na pakpak
at itutulak sa lawak
ng hangin at langit
upang matutong
ikampay ang maliit pang pangarap

ilang yagit ang magtatagumpay?

mamamatay ako sa lunod
malulunod sa hangin
sumusugod sa baga
babagsak sa lupang
wala nang hininga
at ang kampanteng sumuong
sa maliit kong kabuuan
humawak
sa malambot pang pakpak
ay! nalunod, babagsak
putol ang hiningang
hahalik sa lupa
tulad ko

mahirap maging yagit
sa mundong himulma
ng galit at pasakit
nguni't pinakamainam
ang karanasang
sinuong mo
ang walang kasiguruhang
larangan
ng buhay at kamatayan
upang marating
ang malawak, matayog
na kampay ng pakpak.

Ang Iyong Mga Kamay*

dumadaloy sa dibdib ko
ang mga luha
na hindi kayang palayain
sa aking mga matang nakatitig
sa iyo
sa iyong kabuuang
tahimik at payapa


hawak ko ang iyong mga kamay
na gumamot sa una
kong sugat sa tuhod
kamay na nagturo sa aking magsuklay
kamay na dumadampi-dampi, nagmememe
sa tuwinang mahihimbing sa iyong mga bisig
kamay na akin ding lakas
na ngayo'y hinahaplos ko
kipkip ang kahinaan
pilit kong dinadama
ang pintig
sa iyong mga ugat
dumadaloy sa dibdib ko
ang mga luha


sa iyong kabuuang
tahimik at payapa
humuhulma ang pangungulila
nagbabadya ang pag-iisa
may anyaya ang bukas
na       wala           ka               na


bilanggo sa aking dibdib
hindi kayang palayain
sa aking mga matang
nakatitig sa iyo
ang mga luha
na may anyaya ng bukas
na      wala           ka                na


sa kahinaan ko huhugutin
ang lakas
na kakailanganin ko
                          bukas, Inay
habang hawak ko
ang iyong mga kamay.






*kay Ana

Usok At Gulok*

ang sining
na kinoronahan ng ginto
at pinalamutian
ng laurel at bungkos
ng mababangong rosas
ay mabilis na naglalaho
tulad ng usok...
walang anumang mapipiga
ni latak ay wala
ang sining ng kaakuhan
tuturingan na dakila
ng silaw sa pera
mamamatay na bahaw ang musa
"ako ang simula at katapusan
ng sarili kong sining."




ang sining
na nakayakap sa lupa
at nananalig
sa pawis at lakas
ng mga duhagi't api
ay nakasusugat, matalas
tulad ng gulok...
walang anumang pagtatanggi
ni pagdududa'y wala
ang sining ng pakikibaka'y
titingalaing dakila
garantiya ng kasaysayan
humihingang balaraw ang musa
"sila, ang masa, ang ngayon at bukas
ng mapagpalayang sining."




*kay Ericson Acosta, Artista ng Bayan