Sa telebisyon,
Sagot-lukot si Ginang Ligot.
Nakahukot-simangot ang mga senador
na naghahanap ng malinaw na sagot.
Utot na malungkot ang aking tugon.
Walang kuwentang panginorin ang nangyayaring imbestigasyon,
mainam pang mga hininga nila'y magkalagut-lagot.
Martes, Abril 19, 2011
Si Jan-jan
Napagtripan ni Willie ang batang si Jan-jan.
Umiiyak, paggiling-giling--
dahan-dahan na parang bulateng malapit nang paglahuan ng hininga,
dahil binudburan ng asin--
ang ibinanderang talento ng batang si Jan-jan.
Libu-libong pera ang ibinigay ni Willie sa batang si Jan-jan,
at libu-libong madla ang natuwa sa nakita,
at sandamakmak na patalastas ang nadagdag sa programa,
at walang nakaaalam na magiging mainit itong balita.
At tulad nga ng bulateng malapit nang mamatay,
si Jan-jan ay pinanawan ng kawalang-malay.
Umiiyak, paggiling-giling--
dahan-dahan na parang bulateng malapit nang paglahuan ng hininga,
dahil binudburan ng asin--
ang ibinanderang talento ng batang si Jan-jan.
Libu-libong pera ang ibinigay ni Willie sa batang si Jan-jan,
at libu-libong madla ang natuwa sa nakita,
at sandamakmak na patalastas ang nadagdag sa programa,
at walang nakaaalam na magiging mainit itong balita.
At tulad nga ng bulateng malapit nang mamatay,
si Jan-jan ay pinanawan ng kawalang-malay.
Hindi Sana Ako Aasa Sa Himala*
kung mayroon sanang matinong trabaho
kung mayroon sanang sapat na suweldo
kung mayroon sanang libreng pagkatuto
kung mayroon sanang gulugod ang gobyerno
kung mayroon sanang oportunidad maging tao
sa bansang nilalango ng ilusyong pagbabago
sa bansang nakahimod sa bayag ng mga kano
sa bansang ang gutom ay tradisyon at pribilehiyo
hindi sana ako aasa sa himala
hindi ko marahil nabitbit ang maleta
hindi sana ako nahulihan ng droga
hindi sana ako laman ng mga balita
hindi ako marahil mamamatay nang mas maaga
hindi sana ako aasa sa himala.
*kina Sally Ordinario, Ramon Credo at Elizabeth Batain, tatlong Pilipinong nakatakdang bitayin bukas, Marso 30, 2011, dahil sa pagpupuslit umano ng droga sa Tsina.
kung mayroon sanang sapat na suweldo
kung mayroon sanang libreng pagkatuto
kung mayroon sanang gulugod ang gobyerno
kung mayroon sanang oportunidad maging tao
sa bansang nilalango ng ilusyong pagbabago
sa bansang nakahimod sa bayag ng mga kano
sa bansang ang gutom ay tradisyon at pribilehiyo
hindi sana ako aasa sa himala
hindi ko marahil nabitbit ang maleta
hindi sana ako nahulihan ng droga
hindi sana ako laman ng mga balita
hindi ako marahil mamamatay nang mas maaga
hindi sana ako aasa sa himala.
*kina Sally Ordinario, Ramon Credo at Elizabeth Batain, tatlong Pilipinong nakatakdang bitayin bukas, Marso 30, 2011, dahil sa pagpupuslit umano ng droga sa Tsina.
Hindi Pinapasan Ang Daigdig
Napakabigat ng daigdig upang ipasan sa balikat.
Ni si Atlas nga'y umuunat, umaarko ang gulugod
habang pasan ang langit, lupa't tubig.
Ikaw pa kayang umaalog ang tuhod
makakita lang ng uod?
O umuurong ang bayag
makakita lang ng bungong nabasag?
Napakabigat ng daigdig upang ipasan sa balikat.
May mga problemang hindi mo talaga matatabig,
'wag mo nang tangkaing ipasan ang lupa, langit, tubig.
Paghandaan mo na lamang ang ngayon,
pagnilayan ang kahapon.
E ano kung sinakluban ka ng malas?
Hindi ba't lahat nama'y lumilipas?
Hindi mo mapapasan ang daigdig.
Hindi sagot ang pagbaril sa ulo
at dugo'y idilig
sa walang muwang na semento.
Huwag mong pasanin ang daigdig.
Ang mabuhay ay sadyang maligalig.
Ni si Atlas nga'y umuunat, umaarko ang gulugod
habang pasan ang langit, lupa't tubig.
Ikaw pa kayang umaalog ang tuhod
makakita lang ng uod?
O umuurong ang bayag
makakita lang ng bungong nabasag?
Napakabigat ng daigdig upang ipasan sa balikat.
May mga problemang hindi mo talaga matatabig,
'wag mo nang tangkaing ipasan ang lupa, langit, tubig.
Paghandaan mo na lamang ang ngayon,
pagnilayan ang kahapon.
E ano kung sinakluban ka ng malas?
Hindi ba't lahat nama'y lumilipas?
Hindi mo mapapasan ang daigdig.
Hindi sagot ang pagbaril sa ulo
at dugo'y idilig
sa walang muwang na semento.
Huwag mong pasanin ang daigdig.
Ang mabuhay ay sadyang maligalig.
Dyanitor
Abalang iniisis,kinakaskas
ng isang karaniwang dyanitor
ang mga natuyong dugo
sa isang bakanteng werhaws
sa isang nalimot
nang gusali
na nakakubli sa sukal ng kakahuyan.
Humahalo ang tagaktak niyang pawis
sa mapulang bula
at naghalong sabon at tubig.
Nakaka-isang oras na siyang nagiisis,
nagkakaskas ng natuyong dugo.
Hindi siya matapus-tapos
'pagka't habang abala siyang nagpapagal,
humahalo naman
sa patay na hangin ng imbakan
ang mga palahaw ng iyak,
mura, halakhak
at palakpak ng baril:
sa kanyang isipan nabubuo ang imaheng karahasan.
Isang daliring putol
at fatigue na sumbrero ang umantala
sa kanyang pagka-abala.
ng isang karaniwang dyanitor
ang mga natuyong dugo
sa isang bakanteng werhaws
sa isang nalimot
nang gusali
na nakakubli sa sukal ng kakahuyan.
Humahalo ang tagaktak niyang pawis
sa mapulang bula
at naghalong sabon at tubig.
Nakaka-isang oras na siyang nagiisis,
nagkakaskas ng natuyong dugo.
Hindi siya matapus-tapos
'pagka't habang abala siyang nagpapagal,
humahalo naman
sa patay na hangin ng imbakan
ang mga palahaw ng iyak,
mura, halakhak
at palakpak ng baril:
sa kanyang isipan nabubuo ang imaheng karahasan.
Isang daliring putol
at fatigue na sumbrero ang umantala
sa kanyang pagka-abala.
Oplan Odyssey Dawn
Interes ng halimaw:
Imperyong Amerika,
langis na nag-umapaw
sa disyerto ng Libya.
Imperyong Amerika,
langis na nag-umapaw
sa disyerto ng Libya.
Sabado, Abril 16, 2011
Mahamog, Kung Minsan, Ang Gunita*
bago matapos
pagpailanlang ng hamog
bago tudlain ng araw
itong aking mga talukap
hayaan mong aking balikan
mga araw na nakahalik sa palad mo
itong aking palad at daliri na humihimok, ngayon
naghahalungkat ng gunita
sa baul ng ligalig at tuwa
kung di mo mamasamain
mamanmanan kita mula sa pagmumuni-muni
at paghuni ang pag-ugong
ng katahimikan
ngayong sumala-salabat
tibok at pagsubok
sa aking kabuuan
kung di mo rin mamasamain
naririnig ko
garalgal ng iyong hininga
kahit namamagitan ang milya at kawalan
alam kong minsan, pinapatay mo ang iyong sarili
sa ganitong tuldok ng araw
bago muling isilang kinaumagahan
at kung di mo pa mamasamain
nakapikit ka, alam ko
nakikita mo
iyong ikinalulungkot, ipinanlulumo
nakikita mo ang kaniyang ngiti
kaniyang di inaasahang pamamaalam
at tutulo ang luha
lalandas sa rosas mong pisngi
na papahirin ko
likod ng aking palad siyang sasalo sa mga luha
marahan,
nang di ka magising at maantala
'pagka't alam kong diyan lamang kayo
nagsasama't nagkikita
ganito kita inaalaala
bago matapos
pagpailanlang ng hamog
bago tudlain ng araw
itong aking mga talukap
hayaan mong aking balikan
mga araw na nakahalik sa palad mo
itong aking palad at daliri
at magkatabi tayong nakatitiyak
na iyon ang sandaling
walang makahihigit
kahit inilayo sa iyo
ang buhay at kaniyang bisig
pagpailanlang ng hamog
bago tudlain ng araw
itong aking mga talukap
hayaan mong aking balikan
mga araw na nakahalik sa palad mo
itong aking palad at daliri na humihimok, ngayon
naghahalungkat ng gunita
sa baul ng ligalig at tuwa
kung di mo mamasamain
mamanmanan kita mula sa pagmumuni-muni
at paghuni ang pag-ugong
ng katahimikan
ngayong sumala-salabat
tibok at pagsubok
sa aking kabuuan
kung di mo rin mamasamain
naririnig ko
garalgal ng iyong hininga
kahit namamagitan ang milya at kawalan
alam kong minsan, pinapatay mo ang iyong sarili
sa ganitong tuldok ng araw
bago muling isilang kinaumagahan
at kung di mo pa mamasamain
nakapikit ka, alam ko
nakikita mo
iyong ikinalulungkot, ipinanlulumo
nakikita mo ang kaniyang ngiti
kaniyang di inaasahang pamamaalam
at tutulo ang luha
lalandas sa rosas mong pisngi
na papahirin ko
likod ng aking palad siyang sasalo sa mga luha
marahan,
nang di ka magising at maantala
'pagka't alam kong diyan lamang kayo
nagsasama't nagkikita
ganito kita inaalaala
bago matapos
pagpailanlang ng hamog
bago tudlain ng araw
itong aking mga talukap
hayaan mong aking balikan
mga araw na nakahalik sa palad mo
itong aking palad at daliri
at magkatabi tayong nakatitiyak
na iyon ang sandaling
walang makahihigit
kahit inilayo sa iyo
ang buhay at kaniyang bisig
Mag-subscribe sa:
Mga Post (Atom)